Wat leren we van Middelland in transitie?

Rotterdam, 17 mei 2017 

Leg nooit een ambtelijk traject stil, maar haal de bewoners aan het begin van het traject binnen’, aldus Tom Harreman, voorzitter van de gebiedscommissie Delfshaven, Rotterdam. ‘Stoppen, heeft gezorgd voor vertraging en frustraties bij betrokken ambtenaren, bewoners en partijen die wilden investeren in Middelland.’

Als raadslid maakte Harreman in de bestuursperiode 2010 – 2014 het aanwijzen van de zogenaamde focusgebieden in de stad mee. Delfshaven, met haar deelgebieden Tussendijken en Middelland waren twee van die focusgebieden. Er kwam extra geld  voor deze wijken en ambtenaren ontwikkelden samen met bewoners en ondernemers een plan van aanpak, onder leiding van de stadsmarinier. Harreman: ‘Maar toen die extra gelden van 9 miljoen werden toegekend, stak een aantal bewoners hun vinger op en wilden dat burgers inhoudelijk mee mochten beslissen. Na 1.5 jaar zijn we toen gestopt met het lopende ambtelijke traject. Als gebiedsmanager Lot Mertens mijn leermoment van de afgelopen jaren vraagt, dan is het dit: stop nooit met een al eerder ingezet traject, het levert vertraging en frustraties op.’

Zie hieronder een impressie van de buurtmiddag Mooi Middelland

♦ De vraag van vandaag: woensdag 17 mei 2017

Kan CityMaking democratie vernieuwen?

2016-05-30 13.41.35

‘Zeker dat kan’, verzekert prof. dr. John Grin, hoogleraar systeeminnovaties, verbonden aan de Universiteit van Amsterdam tijdens een debat op de CityMakers Summit van 27 – 30 mei in Pakhuis de Zwijger te Amsterdam. Grin: ‘In de transitietheorie kennen we drie stadia van verandering. De praktijken van CityMakers zorgen voor een nieuwe dynamiek. Een dynamiek waarmee ons democratisch bestel niet goed uit de voeten kan. Het beste is dan om te gaan experimenteren door als CityMakers, politici en overheidsorganisaties samen te werken aan thema’s en vraagstukken en platforms te bouwen voor kennisuitwisseling. Zo ontwikkelen zich nieuwe structuren. Dat is de 2de transitiefase.’ Onmogelijk om vraagstukken rond smart mobility, smart society en smart economie, binnen de bestaande structuren aan te pakken, zo stelt Grin. Voor de 3de en laatste transitiefase is het nodig dat ook de organisatiestructuren, wetten en de democratie veranderen.

Bologna Regulation
Hoe kom je nu vanuit de lokale CityMakers-praktijken naar de volgende fase? Verschillende Europese steden experimenteren met dit vraagstuk. De sociaal economische problemen in de Italiaanse stad Bologna waren zo groot dat de overheid, sociale ondernemers, hoge scholen en universiteiten besloten gezamenlijk een proces te ontwerpen dat leidde tot de Bologna Regulation, met richtlijnen voor de publiek-private samenwerking in het publiek domein. Zie ook: www.labgov.it/bologna-regulation-on-public-collaboration-for-urban-commons

Multidisciplinair team
Om de kloof tussen burgers en overheid te overspannen heb je brugorganisaties nodig’, betoogt prof. dr. Christian Iaione van de Laboratory for the Governance of Commons (LabGov), onderdeel van de LUISS University in Rome en de International Center of Democracy and Democratization. Iaione: ‘Denk niet aan één organisatie, het gaat meer om verschillende losjes gekoppelde equipes, waarin zowel de overheid als de sociale vernieuwers zijn vertegenwoordigd. En zorg binnen zo’n team voor de juiste competentiemix.’ Een optimaal functionerend team bestaat volgens Iaione uit de volgende experts: overheid (jurist), communicatie/ social designer, economie/duurzaamheid, architect/urban designer en een imageneer die nieuwe processen kan visualiseren en kan reframen.

Prototyping
Het veranderingsproces in Bologna startte in 2015 met mapping: het in kaart brengen van de burgerinitiatieven in de verschillende stadsdelen. Daarna experimenteerden overheid en sociale vernieuwers en werkten aan de Bologna Regulation. Nu is de fase van prototyping aangebroken. Iaione: ‘Je moet altijd simpel starten, daar waar de energie bij de burgers zelf zit. Dus een eerste stap was dat burgers een bankje in een stadpark wilden. De volgende stap is dat overheid en burgers onderzoeken of ze samen een deel van het park kunnen beheren. Langzamerhand ontstaat er zo samenwerkingen met een polycentrale overheid. Volgende stap is om te kijken of je vanuit die nieuwe sociale infrastructuur kunt komen tot systeemveranderingen, ook in de democratie.

City-2-City Learning
De ambitie van Iaione is om in de periode 2016 – 2017 banden aan te gaan met meerdere steden, om te leren van elkaars praktijken. Iaione: ‘Na deze CityMakers Summit ga ik naar New York om verdere samenwerking binnen LabGov te onderzoeken.’ Ook lopen er contacten met Jeruzalem, Rome, Amsterdam en Utrecht.

#CityMakers #NewDemocracy #LabGov @jgrin1 @chrisiaio

♦ De vraag van vandaag: maandag 30 mei 2016